Mystery Solved....

Waarom rijden amerikanen in 4x4 pick ups? Toch wel een van de grotere mysteries van the southern states.. Ik heb ondertussen verschillende theorieen ontwikkeld

1: Amerikanen zijn nogal paranoia wat betreft gevaar.. Ze moeten eigenlijk altijd net iets gevaarlijker zijn dan iemand anders, zodat ze, in geval van nood meer kans maken om te overleven. Dit doet zich onder andere voor op de weg. Autorijden is hier niet extreem gevaarlijk maar ze rijden natuurlijk wel veel meer auto dan dat we dat in Nederland doen. Als je nou altijd zorgt dat jou auto, net wat groter en wat zwaarder is dan de auto waarmee je een eventuele aanrijding zou kunnen krijgen, is de kans op overleven groter. Klinkt logisch, toch?

2: Niets is beter om te laten zien dat je uit het zuiden komt dan een grote pick up truck gevuld met allerlei outdoor tools ( koelbox, campingstoeltjes, heel veel touw??, vishengels etc.) ook al heb je een kantoorbaan en woon je in een appartementje!

3: Je moet ten alle tijden, overal heen kunnen rijden!

De laatste theorie heb ik vandaag uitgedacht. We ( ik en 2 huisgenoten) zijn naar St. augustine geweest, een stadje aan de oostkust van Florida.En wat zie ik gebeuren tot mijn verbazing. Er wordt letterlijk geparkeerd OP het strand. Niet op de boulevard, of in een parkeergarage a la Scheveningen, maar nee! De echte Amerikaan parkeert op het strand. Leuk, als je four wheel drive hebt want anders kom je er dus niet meer weg! En dat gebeurde ons! Gelukkig was er iemand die ons uit het zand kon trekken, waarna de lokale sherrif ons kwam vertellen dat er een boete bestaat voor 160 dollar voor het betreden van het strand zonder four wheel drive. Waarom? Omdat ze op die manier het strand in stand houden! Ah ja, natuurlijk! Dat ik daar niet aan gedacht heb...De boete hebben we gelukkig niet gekregen, en het strand was prachtig. De stroming van de oceaan was super sterk maar wel echt machtig mooie golven.

Behalve het strand hebben we ook het oudste fort van de VS bezocht. Het is gebouwd door de Spanjaarden rond 1500 als uitvalsbasis en er is veel om gevochten tussen de Engelsen en de Spanjaarden! Leuk om te zien en vooral omdat ik eindelijk: EEN MANNATEE GEZIEN HEB!! Jeeeeh! Normaal gesproken logge en trage wezens waar je uitgebreid foto's van kan nemen, tenzij het paarseizoen is (nu dus;)). Maar het gaat me vast nog lukken! Voor de andere foto's van vandaag, en mijn western-pleasure paardrij try-out: Zie de fotos!

Ooit 10.000 koeien bij elkaar gezien?

Nou, ik nu wel!

Ik ben vandaag met Emeritus Professor Maarten Drost, en kleinzoon Thomas, naar North Florida Hollstein geweest. Het stond op mijn: Things-to-do-list om een Amerikaanse dairy farm te zien, maar dit had ik echt nooit verwacht!

30 mile buiten Gainesville bevind je je in de middle of nowhere, totdat je een kleine heuvel op rijd en niets anders meer ziet dan koeien, stallen en trekkers! Het bedrijf heeft een klein kantoor gebouw waar meneer Don Bennink bijna lachoniek vertelde over hoe hij de boel runt. Koeien worden geinsemineerd met embryos, IVF verworven embryos en zelfs gesexte IVF verworven embryos! Bij geboorte worden ze met behulp van een genetische test kit direct getest op bepaalde genetische markers die hem voorspellen hoe succesvol deze koe gaat worden.

Elke dag worden er tussen de 4500 en 5000 koeien 3x per dag gemolken, er worden 300 kalfjes per week geboren, en de meneer zijn voedselopslag besloeg ongeveer de oppervlakte een golfbaan. Nu is dat op zich al indrukwekkend, maar de uiterste precisie waarmee dit bedrijf gerund wordt is nog veel indrukwekkender. Ook al zijn het ongelooflijk veel koeien, ze waren allemaal schoon en gezond, zijn veel buiten en hebben zelfs gekoelde stallen om ze voor dit tropische klimaat te behoeden.Voor Nederlandse begrippen is dit onbegrijpelijk, maar wat mij betreft petje af voor de manier waarop dit bedrijf loopt!

Nu zal ik maar weer stoppen met de bijna reclamemakende tekst over dit bedrijf! Have fun watching the fotos :)

Nog 4 weken...

.. en dan is het alweer gedaan met de pret! Alle veulens zijn geboren, het lab is druk bezig om alles te analyseren en we hebben de eerste resultaten terug. Minder dan we gehoopt hadden maar och, dat is het leven van een onderzoeker.

Ik ben druk bezig om dingen tot een geheel te breien en er een mooie poster van te maken, om daarmee naar Colorado te vliegen. Colorado schijnt prachtig te zijn dus als ik er wat van zie zal ik er foto's van maken!

Verder is er niet zoveel te vertellen, alles gaat zo zijn gangetje! Ik heb wat fotos gemaakt van de boerderij waar ik nu rijd, en van de 4th of July. Als er weer iets spannends gebeurt horen jullie het als eerste!

Nog maar 1 te gaan :(

Alhoewel ik pas net over de helft van mn onderzoekstijd zit, begint het al langzamerhand rustiger te worden. We hebben nog maar 1 drachtige merrie over, en de meeste veulen beginnen al zo groot te worden dat ze zich niet meer door ons laten leiden!

Helaas is het laatst geboren veulentje best ziek en zijn we nog hard bezig om hem gezond te krijgen! Ik denk niet dat ik ergens anders zoveel ervaring op had kunnen doen als hier. Het is nog steeds best zwaar om midden in de nacht je bed uit te komen, maar ik zal nooit meer vergeten welke medicatie gevaarlijk is voor pasgeboren veulenniertjes! Misschien wel de meest belangrijke les die ik hier geleerd heb: vetrouw een veulen nooit op zijn buitenkant! Wanneer ik zeg dat dit veulen acuut nierfalen heeft klinkt dat alsof het doodziek in zijn stal ligt, maar niets is minder waar! Het is een kanonskogeltje dat explodeert tijdens zijn korte periode die hij elke dag naar buiten mag, en het me soms erg lastig maakt om hem zijn medicijnen te geven. Ik zal als ik weer thuis ben fotos online zetten van hoe hij zich gedraagt, het is hilarisch!

Buiten dat zal ik proberen fotos te maken van mijn nieuwe bezigheid in mijn vrije uurtjes: een duikcursus! Iets wat ik al een aantal jaar graag wil doen, maar nooit de tijd voor heb gehad. Behalve dat ik er nu tijd voor heb is de water temperatuur hier ook uitzonderlijk comfortabel, wat het allemaal veel makkelijker maakt! Daarentegen, het leren van bepaalde natuurkundige verschijnselen in een niet metrisch systeem is alles behalve makkelijk. Het is geweldig om te zienin hoeveel bochten amerikanen zich wringen om toch maar niet aan dat gevreesde metrisch systeem te hoeven! Geloof me, 1 bar rekend veeeeeeeeeel makkelijker dan 14,7 Pounds per square inch, maar ze zijn er zo aan gewend om in vele decimalen achter de komma te denken, dat het niemand meer schijnt te storen. Grote bewondering van mijn kantvoor alle lagere school kinderen die met dit systeem leren rekenen ( om dan vervolgens in de academische wereld weer over te moeten schakelen;))

Ik hoop dat alles zo voorspoedig blijft gaan, want ik vind het hier tot nu toe echt geweldig! Als het wat rustiger wordt ga ik proberen om wat tochten ter paard te maken. Ik rijd nu een aantal avonden per week een grand prix paard voor een vrouw die op dit moment niet zelf kan rijden, en dat gaat opvallend goed! Zijzelf gooit het op het feit dat we allebei uit hetzelfde gebiedkomen ( het paard komt uit Zweden, maar goed!), maar wat het ook is, het is een leuke manier om een beetje te compenseren voor alle uurtjes die ik nu niet rijd in Markelo!

Ik beloof de fotos snel up te loaden!

I survived!

Nog net binnen de eerste maand van mn verblijf was het dan zover: mijn eerste echte tropische storm! Zijn naam was Beryl en stiekem was ik een klein beetje bang voor wat er ging komen maar het viel reuze mee. Het heeft zon 3 dagen achter elkaar bijna non- stop geregend maar ik kon nog op mn scooter rijden ( Jaja, ik ben gezwicht voor Amerikaanse transportvormen), en omdat het hier allemaal zand grond is liep het water snel weg. Heel erg fijn was het niet omdat er een merrie ging bevallen tijdens een van deze dagen. En terwijl ik met deze hoogdrachtige merrie liep te zeulen aan een halstertouwtje in de regen moest ik toch even met heimwee denken aan een flinke onweersstorm in Markelo terwijl je de ponies nog naar het weiland moest brengen...

Gelukkig hield de regen weer op en is het weer een en al zonneschijn! Het nieuwe veulentje doet t goed en het is dus letterlijk en figuurlijk, de stilte voor de storm. Want er moeten nog 3 veulens komen, en hurricane season is officieel pas sinds 1 juni begonnen! Mensen hier vinden het allemaal niet zo'n 'big deal' dus t zal wel goedkomen!

Dankzij mijn scootertje kan ik overal gemakkelijk komen, en kan ik dus uit eten met mensen en nog even een drankje drinken. Super leuk aangezien de groep studenten die nu in de klinieken rondloopt heel gezellig is! Sommige dingen zijn nog steeds te ver weg maar gelukkig zijn er zat mensen met een auto. Zo ben ik vandaag naar een van de kristalheldere rivieren geweest die zich hier bevinden. En hoewel het allemaal: Nature conservation areas zijn, hebben de amerikanen een manier gevonden om deze natuur op een uiterst ontspannende wijze te verkennen: in een opblaasbare band. Het concept is heel simpel, je huurt er een voor een paar dollar, je neemt een pendelbusje naar een plek stroomopwaarts en gaat in je rubber band liggen. De stroming in de rivier zorgt voor de rest! In 1.5 uur wordt je langs echt prachtige stukjes natuur gebracht, en zie je meerdere visjes en waterslangen langsglijden. In de winter is dit ook de plek waar de zeekoeien zich bevinden, door de natuurlijke 'warme' temperatuur van het bronwater, maar nu bevinden ze zich in de nog warmere oceaan! Jammer, maar misschien krijg ik toch nog de kans om er een te zien!

Al met al begin ik steeds meer te wennen aan de mensen hier en de toch wel andere cultuur:) Sommige dingen begin ik echt ontzettend te waarderen zoals bijvoorbeeld de garbage disposer die zich onder de wasbak bevindt, waardoor je geen vliegen enzo in je keuken krijgt. Andere dingen verbazen me nog steeds. Zo ben ik in het winkelcentrum de nieuwste buggy tegengekomen( met kind erin trouwens!). Ten eerste was de zitting voor het kind zo groot dat ik er in had gepast, maar dat moet ook wel met 40 kilo zware peuters maar bovenal: deze buggy had een steun om je laptop op te bevestigen!!!!! Ik voelde me nog steeds bezwaard om er een foto van te maken, maar het moet niet veel gekker worden want ik kan de verleiding amper weerstaan.....

I made a Baby!!

Voor diegene die het nog niet op facebook hebben gezien. Ik ben sinds gisterochtend de trotse pleegmoeder van een babyveulen. Voor iedereen die bang is dat ik straks met een veulen thuis kom: wees niet bang, ik heb alleen een merrie geïnsemineerd en ze is nu drachtig! Het is nog maar een blaasje van iets groter dan 18 mm maar toch voel ik me heel erg trots. Ik hoop dat het een lief veulentje wordt, want het gaat, traditie getrouw, mijn naam dragen volgend jaar!

Na dit alles ben ik vanmiddag naar de: Butterfly Rainforest geweest op de campus. Deze vlindertuin is onderdeel van de Univerisity of Florida en is onderdeel van het Museum of Natural History. Het is een prachtige tuin dus kijk vooral even bij de fotos want ikzelf vind ze erg mooi:)

Liefs!!

Good foals gone bad!

Hello!

Deze keer maar een kort verhaaltje, ik wil eigenlijk vooral de ontzettend schattige fotos laten zien! Het gaat allemaal hartstikke goed hier, ik begreep dat de temperatuur oploopt in Nl? Nou geloof me het begint hier ondertussen tropisch te worden!

Gelukkig hebben de pasgeboren veulentjes daar geen last van. Het gaat hartstikke goed met de meesten. Alhoewel ze zich niet echt aan de opzet van het onderzoek houden ( ze moeten worden geboren met een opgewekte partus, niet midden in de nacht zonder toezicht!), zijn ze snel klaar om weer lekker naar buiten te gaan om in het weiland met de andere veulens te spelen. Het zijn er ondertussen 7, en we hebben er nog 5 te gaan! Hopelijk kunnen we die laatste wel induceren, anders wordt het nog maar zien hoe we de verzamelde data gaan gebruiken.

De veulentjes die buiten in de hitte staan houden we erg goed in de gaten, aangezien ze snel oververhit raken. Dit had helaas tot gevolg dat ik, tijdens het checken van een van de veulens, een kopstoot kreeg van een veulen dat het onderzoek zat was. Helaas helaas, mis ik nu een stukje van mn voortand! Niets ernstigs, de tandarts gaat het volgende week repareren, maar tot die tijd maar even geen ijs in mn drinken ( wat voor de Amerikanen onbegrijpelijk is trouwens!).

Ik hoop dat alles goed gaat met jullie allemaal.. Sorry dat ik zo weinig kan skypen sms'en etc maar dat wordt hopelijk snel beter!

Liefs!

Op de fiets? Echt?!

Lieve allemaal!

Ik ben ondertussen 2,5 week in Florida maar het voelt echt al veel langer! Waarschijnlijk omdat ik ontzettend veel werk en al zo veel heb meegemaakt! Ik ben ondertussen verhuisd naar m'n eigen kamer, en dat bevalt prima. In tegenstelling tot in Utrecht is het hier heel normaal voor studenten om een eigen inloopkast en badkamer te hebben dus ik leef in ware luxe nu!

Ik heb helaas niet de luxe om over een auto te beschikken, maar dat schijnen de amerikanen zelf schokkender te vinden dan ik! Toen ik op de vraag: Hoe kom je hier eigenlijk 's ochtends vroeg? antwoordde: Op de fiets, moesten ze eerst al heel hard lachen, maar toen ze ook nog hoorden dat ik mijn boodschappen deed op de fiets was de verbazing compleet. Want alhoewel Gainesville bekend staat als uiterst fietservriendelijk, werd me, toen ik met een watermeloen in mijn tas en 2 kleine tasjes met boodschappen aan mijn stuur op de fiets stapte, tot 3 keer aan toe gevraagd of alles wel 'allright' was?

Gelukkig zijn er voor mij ook genoeg dingen om me de gehele dag over te verbazen. Dieren waarvoor je in de dierentuin uren staat te turen door een glazen ruit, lopen hier vrolijk over de campus ( schildpadden, alligators, armadillo's, grote roofvogels). Niemand kijkt er voor op of om, behalve ik natuurlijk! Helaas ben ik vaak net te laat om een foto te maken, maar de alligator heb ik weten vast te leggen!

Een ander wonderbaarlijk schepsel in deze staat is de zogenaamde lovebug. Ik was vorige week eindelijk op tijd thuis om nog even in het zwembad te zwemmen. Werd het volledige zwembad en zijn omgeving bezet door honderden aan elkaar gekoppelde kevertjes. Van de een op de andere dag waren alle autos zwart van de dode kevertjes! De mensen hier hebben de meest bijzondere verhalen over de herkomst van deze beestjes, waarvan de leukste toch wel het: mislukte genetische experiment is. Voor een idee van deze kevertjes zie wikipedia:http://en.wikipedia.org/wiki/Lovebug

Als laatste is iedereen natuurlijk super benieuwd of er nog veulens geboren zijn! Er zijn er 2 geboren. De eerste, het veulen van Ava, is geboren nadat wij de geboorte hadden opgewekt zoals in het experiment. Zoe's veulen daarentegen was er plotseling om 2 uur 's nachts. Ava's veulen is helaas niet erg gezond. Ze heeft een lastige geboorte gehad met alle complicaties van dien, wat er voor zorgt dat we haar super goed in de gaten houden. Zielig voor haar, maar ik heb me eerlijk gezegd nog nooit zo erg 'bijna-dierenarts' gevoeld!

Dit gevoel werd compleet toen ik tijdens een rustig moment een aantal merries heb mogen insemineren! Ik was totaal euforisch, ook al weet ik nog niet zeker of de merries ook daadwerkelijk drachtig zijn!We zullen het zien over 14 dagen... Tot die tijd blijft het duimen!