Alhoewel ik pas net over de helft van mn onderzoekstijd zit, begint het al langzamerhand rustiger te worden. We hebben nog maar 1 drachtige merrie over, en de meeste veulen beginnen al zo groot te worden dat ze zich niet meer door ons laten leiden!

Helaas is het laatst geboren veulentje best ziek en zijn we nog hard bezig om hem gezond te krijgen! Ik denk niet dat ik ergens anders zoveel ervaring op had kunnen doen als hier. Het is nog steeds best zwaar om midden in de nacht je bed uit te komen, maar ik zal nooit meer vergeten welke medicatie gevaarlijk is voor pasgeboren veulenniertjes! Misschien wel de meest belangrijke les die ik hier geleerd heb: vetrouw een veulen nooit op zijn buitenkant! Wanneer ik zeg dat dit veulen acuut nierfalen heeft klinkt dat alsof het doodziek in zijn stal ligt, maar niets is minder waar! Het is een kanonskogeltje dat explodeert tijdens zijn korte periode die hij elke dag naar buiten mag, en het me soms erg lastig maakt om hem zijn medicijnen te geven. Ik zal als ik weer thuis ben fotos online zetten van hoe hij zich gedraagt, het is hilarisch!

Buiten dat zal ik proberen fotos te maken van mijn nieuwe bezigheid in mijn vrije uurtjes: een duikcursus! Iets wat ik al een aantal jaar graag wil doen, maar nooit de tijd voor heb gehad. Behalve dat ik er nu tijd voor heb is de water temperatuur hier ook uitzonderlijk comfortabel, wat het allemaal veel makkelijker maakt! Daarentegen, het leren van bepaalde natuurkundige verschijnselen in een niet metrisch systeem is alles behalve makkelijk. Het is geweldig om te zienin hoeveel bochten amerikanen zich wringen om toch maar niet aan dat gevreesde metrisch systeem te hoeven! Geloof me, 1 bar rekend veeeeeeeeeel makkelijker dan 14,7 Pounds per square inch, maar ze zijn er zo aan gewend om in vele decimalen achter de komma te denken, dat het niemand meer schijnt te storen. Grote bewondering van mijn kantvoor alle lagere school kinderen die met dit systeem leren rekenen ( om dan vervolgens in de academische wereld weer over te moeten schakelen;))

Ik hoop dat alles zo voorspoedig blijft gaan, want ik vind het hier tot nu toe echt geweldig! Als het wat rustiger wordt ga ik proberen om wat tochten ter paard te maken. Ik rijd nu een aantal avonden per week een grand prix paard voor een vrouw die op dit moment niet zelf kan rijden, en dat gaat opvallend goed! Zijzelf gooit het op het feit dat we allebei uit hetzelfde gebiedkomen ( het paard komt uit Zweden, maar goed!), maar wat het ook is, het is een leuke manier om een beetje te compenseren voor alle uurtjes die ik nu niet rijd in Markelo!

Ik beloof de fotos snel up te loaden!